Toscaanse sprookjes

Toscaanse sprookjes – Herbert Boltz, Uta Anderson

De volkse verteltraditie werd in Toscane sterk beïnvloed door de ideeën van de Renaissance, die met haar bijzondere aandacht voor de menselijke maatstaven van het bestaan bij brede lagen van de bevolking ingang vonden.

Typische sprookjesmotieven en sprookjeswijsheden verschijnen in de vorm van alledaagse gebeurtenissen en ons vertrouwd voorkomende personages. Het levensechte, onderhoudende karakter van het Toscaanse sprookje vormt dan ook de grootste charme.

Recensie

Men vindt in dit deeltje uit de reeks ‘Sprookjes uit de Wereldliteratuur’ veertig leuke korte sprookjes (3-4 blz.) uit de Florentijnse, losse en materialistische sfeer. Veel origineels bieden ze niet, maar ze lezen vrolijk en vlot weg. Merkwaardig is wel dat ze uit het Duits en niet uit het Italiaans zijn vertaald en dat iedere bronvermelding ontbreekt. De Duitse schrijver zou ze ook zelf bedacht kunnen hebben, maar de sfeer is toch heel authentiek en de stijl is een voortreffelijk voorbeeld van sprookjes vertellen. Door de kortheid en levendigheid van de verhalen ideale bed- of reislectuur. Achterin een kort informatief nawoord over Florence onder de Medici. Kleine druk.
NBD Biblion, Prof. dr. L. Turksma