Intelligentieonderzoek van doofstomme kinderen

Intelligentieonderzoek van doofstomme kinderen – A.W.M. Snijders-Oomen

In dit boek Intelligentieonderzoek van doofstomme kinderen presenteert Dr. A.W.M. Snijders-Oomen de neerslag van haar proefschrift, waarop zij in 1943 promoveerde aan de Nijmeegse universiteit. Zij signaleerde dat de toen gangbare intelligentietests grotendeels leunden op gesproken taal, terwijl doofstomme kinderen door het toenmalige onderwijs juist een beperkte taalontwikkeling hadden. Bestaande tests deden hen daardoor structureel tekort en gaven een vertekend beeld van hun werkelijke verstandelijke vermogens.

Als antwoord hierop ontwikkelde zij een nieuwe, niet-verbale testschaal waarmee intelligentie zonder tussenkomst van taal kon worden vastgesteld, en waarbij ook aandacht was voor abstract denken, karakter en gedrag van het kind, in plaats van alleen een cijfermatige score. Deze aanpak doorbrak de eenzijdigheid van de destijds beschikbare non-verbale tests en vormde een fundamenteel andere kijk op het testen van kinderen die niet via spraak te bereiken waren.

Dit proefschrift legde de basis voor wat later, in samenwerking met haar man Jan Snijders, zou uitgroeien tot de bekende Snijders-Oomen niet-verbale intelligentietest (SON), die tot op heden wereldwijd wordt gebruikt bij onder meer dove kinderen, jonge kinderen en kinderen met een taalachterstand.