Kijken naar de sterren

Kijken naar de sterren – Emily Winterburn

De sterrenhemel zit vol verhalen. Verhalen die de oude Grieken elkaar vertelden, of de eerste islamitische astronomen, of 17de eeuwse ontdekkingsreizigers. Verhalen die steeds opnieuw door moderne sterrenkundigen worden aangevuld. Zo gaat achter elke sterrennaam een geschiedenis schuil van eeuwenlange observatie en onderzoek, alles in een poging om onze leefwereld te doorgronden.

Lange tijd was het de immense populariteit van de astrologie, die de astronomie levend hield. Later gaven boeken en spelletjes over sterrenkunde gestalte aan een geliefde vorm van `intellectuele recreatie . Ooit was het zelfs heel modieus om s avonds de namen van sterren en sterrenbeelden en de bijbehorende verhalen uit het hoofd te leren, en de hemel af te speuren naar de bekende vormen. Het is deze traditie die Emily Winterburn met Kijken naar de sterren nieuw leven probeert in te blazen. Haar boek voert ons langs de mythologische, historische en wetenschappelijke verhalen die bij de sterrenhemel horen, aangevuld met toegankelijke illustraties die ons helpen de sterrenbeelden te vinden.

Want sterrenkijken is leuk. Of je nu s avonds voor het slapen gaan met je kind naar sterrenbeelden zoekt, of op een zomeravond met je vrienden wacht op het moment dat Orion aan de horizon verschijnt.

Recensie

De auteur (wetenschapshistoricus en natuurkundige) geeft in het boek per kalendermaand een bespreking van de sterrenbeelden, hun geschiedenis, mythen en verhalen, en enige uitleg over de sterrenhemel en de aanwezige objecten. Na de inleiding waarin duidelijk wordt dat het boek bedoeld is voor de ‘gemiddelde sterrenkunde leek’ krijgt de lezer vanaf april de maanden besproken. Van grote beer tot zuiderkruis, de ossenhoeder en eridanus, komen feiten en verhalen, wetenschappers en eigen ervaringen aan de orde. Het boek, vol vaktermen, leest vlot. Een woordenlijst ontbreekt. Zwart-witfoto’s, illustraties en prenten van John Bevis (uit Atlas Celeste, 1786) begeleiden de tekst. De wat chaotisch van onderwerp verspringende informatie (columnachtig) boeit, maar is beknopt en vereist veelal voorkennis. Enkele slordige foutjes werken, voor de kritische lezer, storend. Een aardig werk dat door gebrek aan een register helaas niet als nuttig opzoekboek kan dienen. Vooral voor lezers bekend met de sterrenhemel leuk als aanvullende achtergrondinformatie.
NBD Biblion, Jacolien Zwart